77
تمام زندگی من توی تنهایی گذشته، با آدمها اما تنها، توی جلسههای مهم و پشت میزهای بزرگِ چوبی، اما تهش تنهایی عمیق مانده برایم. انتهای جلسههای مهم، وقتی دیروقت است یا وقتی چند روز تعطیلی پشت سر هم افتاده و همه بعد از دو-سه ساعت بحث و گفتوگو عجله دارند که خودشان را برسانند پیشِ کسی، همیشه "من" هم بوده که بیرون از آن اتاقها بیاهمیت بوده... هیچ، به همین سادگی...
+ تاريخ جمعه ۱ دی ۱۳۹۶ساعت نويسنده من |
برچسب:
نویسنده: کاوه رحمانی